Pomoc · Agent (MCP)

Konfiguracja serwera MCP Mokbi.

W skrócie. Dodaj serwer do swojego agenta, zaloguj się raz z terminala, a potem poproś o /mokbi:screenshots. Agent zrobi zrzuty Twojej aplikacji w każdym języku na Twojej maszynie i przygotuje zestaw w Twoim projekcie w Mokbi. Ty zastosujesz go w edytorze jednym kliknięciem.

Czego potrzebujesz

Node 20 lub nowszy na maszynie, na której działa agent. Sprawdź poleceniem node --version.
Agenta, który mówi MCP. Claude Code, Cursor, Codex i Windsurf działają; wystarczy cokolwiek, co obsługuje Model Context Protocol.
SDK Platform-Tools z Android Studio i emulator z Androidem 13 lub nowszym (API 33+). Poniżej nie istnieje język ustawiany per aplikacja, a urządzenie musiałoby się restartować przy każdym języku. Ustaw ANDROID_HOME, jeśli narzędzia nie są w Twoim PATH.
Konto Mokbi z projektem, który chcesz wypełnić. Materiały trafiają do projektu, więc utwórz go wcześniej, jeśli jeszcze nie istnieje.
Zrzutów na iOS jeszcze nie ma. Wymagają macOS i pojawią się osobno; dziś strona zrzutów to Android.

1. Sprawdź swoją maszynę

Uruchom npx -y @mokbi/mcp doctor. Wypisze wersję Node, miejsca, w których szuka adb i emulatora, oraz to, czy jesteś zalogowany. Wszystko oznaczone ✗ napraw najpierw — narzędzia do zrzutów nie obejdą brakującego SDK.

2. Dodaj serwer do swojego agenta

W Claude Code wystarczy jedno polecenie:

claude mcp add mokbi -- npx -y @mokbi/mcp

W Cursorze, Codeksie, Windsurfie i innych hostach dodaj w konfiguracji MCP serwer z poleceniem npx i argumentami ["-y","@mokbi/mcp"]. Potem zrestartuj hosta, żeby go wykrył.

3. Zaloguj się raz

Uruchom npx -y @mokbi/mcp login. Przeglądarka otworzy Mokbi, Ty zatwierdzisz prośbę, a token wróci na 127.0.0.1 — nigdy nie wędruje w adresie URL. Ekran zatwierdzenia podaje numer portu; przed zatwierdzeniem sprawdź, czy zgadza się z tym, co wypisał terminal.

Brak przeglądarki na tej maszynie? Uruchom npx -y @mokbi/mcp login --paste i utwórz token samodzielnie w Mokbi → menu → Agent (MCP) → „Dostęp agenta” → „Nowy token”. Token widzisz tylko raz, więc skopiuj go od razu.

Token jest zapisany w ~/.mokbi/config.json z uprawnieniami 0600. To nie jest Twoja sesja: unieważnienie go nie rusza konta. W CI zmienna środowiskowa MOKBI_TOKEN ma pierwszeństwo przed plikiem.

4. Pierwsza runda

Poproś agenta o przepływ zrzutów. Serwer dostarcza trzy polecenia ze slashem, a w Claude Code pojawiają się dokładnie tak:

/mokbi:screenshots — przeczytać repozytorium, zaproponować, które ekrany uchwycić, przejść jeden język do Twojej kontroli, a po Twojej zgodzie zrobić wszystkie języki i przygotować zestaw.
/mokbi:localize — napisać teksty do sklepu w granicach limitów znaków każdego z nich.
/mokbi:check — zgłosić, co jest gotowe, a czego brakuje w każdym języku i w każdym sklepie.

Możesz też po prostu opisać, czego chcesz; serwer sam wyjaśnia agentowi, jak przepływ ma wyglądać. Niech pierwsza runda obejmie jeden język. Wtedy błędne dotknięcie kosztuje jedną rundę zamiast dwudziestu.

5. Zastosuj to, co przygotował agent

Otwórz projekt w edytorze. Dostawa czeka w sekcji „Od Twojego agenta” — przycisk robota na pasku, ten sam panel co menu → Agent (MCP) → „Dostęp agenta”, oraz przycisk „Od Twojego agenta” w menu Zrzuty ekranu. Znacznik na przycisku liczy to, co czeka.

„Zastosuj” umieszcza zrzuty według planu pokazanego nad przyciskiem: który zrzut do którego panelu i dla którego języka. Jedno Ctrl+Z wycofuje cały zestaw.
„Zastosuj i zaprojektuj” pojawia się, gdy agent dołączył krótki brief o Twojej aplikacji. Uruchamia tę samą rundę AI Designera co pomarańczowy przycisk w edytorze, w tej samej cenie 2 kredytów, korzystając z przygotowanych zrzutów.
„Zaakceptuj wszystko” pojawia się, gdy hurtowo czekają teksty do sklepu albo tłumaczenia podpisów. Stosuje je w jednym kroku, a jedno cofnięcie usuwa wszystkie.
„Odrzuć” usuwa dostawę, której nie chcesz. Agent zawsze może wysłać ją ponownie.

Nic nie jest stosowane automatycznie i jest to zamierzone. Edytor jest jedynym zapisującym Twój projekt: otwarta karta zapisuje z powrotem cały dokument. Gdyby dostawa trafiała prosto do projektu graficznego, karta edytora otwarta gdzie indziej mogłaby ją po cichu nadpisać.

Kiedy coś pójdzie nie tak

„adb not found”. SDK Platform-Tools nie są zainstalowane albo nie ma ich w PATH. Zainstaluj je przez SDK Manager w Android Studio albo ustaw ANDROID_HOME na folder SDK.
Emulator jest 'offline' tuż po starcie. Świeży emulator jeszcze się uruchamia po tym, jak zgłosi gotowość. Serwer czeka na trzy sygnały bootu i ponawia próbę; daj mu minutę, zanim przerwiesz.
„Język się nie przełączył”. Po ustawieniu odczytujemy z powrotem to, co zgłasza urządzenie. Jeśli się nie zgadza, aplikacja prawdopodobnie nie zawiera tego języka albo działała już w innym. Powtórz rundę dla tego języka.
Dwa języki wyglądają identycznie. To kontrola przy pracy: ekrany są takie same, więc aplikacja nie jest przetłumaczona na ten język. Wypuść język wtedy, gdy aplikacja też będzie gotowa.
Logowanie przez przeglądarkę się nie kończy. Użyj npx -y @mokbi/mcp login --paste i wklej token utworzony w edytorze.
W edytorze nic nie czeka. Sprawdź, czy masz otwarty ten sam projekt, do którego wysłał agent, i czy token jest nadal ważny: npx -y @mokbi/mcp doctor.
Runda zatrzymuje się na ekranie, do którego aplikacja nigdy nie dociera. Sterownik zrzutów zgłasza, na jaki ekran patrzył, razem z obrazem. Przekaż to agentowi i popraw ścieżkę; serwer nie testuje aplikacji za Ciebie.

Co token może, a czego nie

Przygotowuje, nie publikuje. Publikacja w App Store i Google Play zostaje w Mokbi, na Twoje kliknięcie.
Nie wyda pieniędzy. Runda projektowa jest opłacana z Twojej własnej sesji edytora w chwili, gdy naciskasz przycisk — nigdy przez agenta.
To nie jest Twoja sesja. Unieważnij go w menu → Agent (MCP) → „Dostęp agenta”, a konto pozostaje nietknięte. Przy każdym tokenie widać, kiedy był ostatnio używany.
Kod zostaje u Ciebie. Połowa odpowiadająca za zrzuty działa w całości na Twojej maszynie; do projektu trafiają tylko gotowe obrazy i teksty.

Otwórz edytor → Co robi serwer MCP